Rotterdamse peuter Amika op 45m2 met 20 honden

Wut? Wij moesten even twee keer met de ogen knipperen na het lezen van deze zin: ‘Twintig honden, twee schildpadden, drie hagedissen én een meisje van 2,5 jaar oud zijn zondagmiddag in de Rotterdamse wijk Delfshaven uit huis geplaatst omdat de piepkleine tweekamerflat bomvol zat en ernstig was vervuild’ (AD). What. The. Fuck. Pappa Mike en mamma Justine (23) hadden namelijk meer aandacht voor hun diertjes dan dat ze omkeken naar dochter Amika van 2,5 jaar. De zaak kwam aan het rollen doordat 2 chihuahua’s probeerden om zelfmoord te plegen door van het balkon te springen. Resultaat: een sterk verwaarloosd kind, een huis vol schurft (‘Gelukkig een soort die niet besmettelijk is voor mensen’ – dixit pappa Mike), honden met wormen, suikerziekte en parvo. Die beesten schijten dus de hele boel onder. Oh ja, ook nog wat rekeningen van de dierenarts à 2000 euro. Maar voor het kind zorgen ho maar. En waarom? ‘Uit een uit de hand gelopen liefde voor dieren van moeder Justine’, zegt directeur van de dierenbescherming. Goh. You don’t say. En er is niemand die in die 2,5 jaar dat dit meisje oud was even aan de bel trok? Oh wacht. De politie is wel aan de deur geweest, maar heeft verder niets gedaan. Ook Jeugdzorg was op hoogte, maar ingrijpen ho maar. Hmz, Jeugdzorg en andere instanties die constant verkeerde beslissingen nemen of verkeerd ingrijpen, waar kennen we dat ook alweer van? Oh ja: hiervan. En hierrrr. En om de zaken nog erger te maken: er is dus nog een kind. Gelukkig niet meer in de woning, want die is onbewoonbaar verklaard. Pappa Mike wil de woning gaan schoonmaken en dan weer vrolijk verder gaan. Zucht. Deze mensen moeten tegen zichzelf in bescherming worden genomen, maar Nederland faalt weer eens keihard. Maar wel de al zo onder druk staande zorg kapot bezuinigen terwijl verzekeraars hun zakken vullen over de ruggen van patiënten. Welkom in Nederland 2012, waar waanzin tegenwoordig heel normaal is en kinderen kapot gaan.



Join the Conversation

0 comment

  1. WondermansLOU Beantwoorden

    Haha, top geschreven weer!

  2. Jona Beantwoorden

    Jij bent wel érg kort door de bocht! Je vraagt je af waarom Jeugdzorg niet heeft ingegrepen. Dit meisje is 2,5 jaar en Jeugdzorg heeft nu ingegrepen! Zoals je weet, hangen er bij mensen thuis geen camera’s waarop Jeugdzorg kan meekijken. Voordat iemand er achter komt welke wantoestanden er bij sommige mensen thuis spelen, ben je soms jaren verder. De politie moet zich houden aan de wet en Jeugdzorg ook. Er moet gegronde zorg zijn dat een kind in zijn ontwikkeling bedreigd wordt, wil het uit huis gehaald kunnen worden.
    Wat denk je dat een kind voor trauma oploopt wanneer het bij zijn ouders wordt weggehaald en (hopelijk) bij een pleeggezin wordt geplaatst, maar meestal in een instelling, omdat er te weinig pleeggezinnen zijn? Hoe slecht ouders ook voor hun kind zorgen, het kind houdt van hen en voelt zich aan hen verwant. Er moet dus echt iets heel ergs aan de hand zijn om een kind weg te halen.
    Mijn idee: als iedereen nou wat minder loopt te schelden en wat meer de handen uit de mouwen steekt / iemand helpt die het zelf niet aankan / zich als pleeggezin aanmeldt enzovoort, dan wordt het in Nederland een heel stuk mooier.

  3. Shaman Beantwoorden

    Je hebt wel een punt Jona. Mooi slotbetoog. Maar neemt niet weg dat ieder weldenkend mens eerder aan de bel had getrokken als deze thuissituatie bekend zou zijn. Waarom werd hier niet eerder ingegrepen? Kind uit huis plaatsen is de laatste ingreep die Jeugdzorg zou doen. Waarom is er niet eerder ingegrepen door het hele gezin aan te pakken? De leefsituatie te verbeteren? Met hulp van de instanties?
    DAAR faalt de BV Nederland.

  4. Jona Beantwoorden

    Shaman, het probleem is dat elke instantie de wet moet volgen. Zo schrijft de wet voor dat…
    – je een gezin eerst hulp moet aanbieden, bijv. (al dan niet via de vrijwillige tak van Bureau Jeugdzorg): gezinscoaching, thuiszorg, (intensieve) opvoedbegeleiding enzovoort.
    – als het gezin hier ja op zegt, er geen AMK-melding mag volgen. Of het gezin er wel of niet iets mee doet, zal de wetgever worst zijn. Je kunt niets als een gezin zegt dat ze aan hulpverlening willen meewerken.
    – dan is er iemand nodig die het gezin in de gaten blijft houden. Dat zou bijv. de verpleegkundige van het consultatiebureau kunnen zijn. Maar die komt alleen binnen wanneer ze binnen mág komen van de ouders. Zeggen die nee, dan heb je geen ingang.
    – Stel, iemand heeft het gezin in de gaten gehouden, hij/zij hoort signalen uit de buurt dat het niet goed gaat, dan moet hij met het gezin in gesprek en zijn zorgen wederom uiten. Als daar niet naar tevredenheid op wordt gereageerd, kan een AMK-melding volgen.
    – Daarna hangt het van de doortastendheid, overtuigingskracht en schriftelijke vaardigheden van de medewerker van het AMK af of de rechter toestemming geeft om het kind uit huis te halen, onder toezicht te plaatsen enzovoort.

    Het is allemaal zo log als wat, ondanks de goede ontwikkelingen onder minister Rouvoet destijds. Ik werk met gezinnen in een middelgrote gemeente en ken alle hulpverleners, dus de samenwerking is optimaal. Er zijn gezinnen waar we ons hart bij vasthouden. We willen alles doen om ervoor te zorgen dat de kinderen in zo’n gezin veilig zijn, goed worden opgevoed en desnoods (laatste mogelijkheid omdat het zo erg voor het kind is) uithuisplaatsing. Maar je mag niet over een gezin praten (privacywetgeving) zonder toestemming van de ouders, tenzij er ernstige zorgen zijn. Van die ernstige zorgen hebben we dan een sterk vermoeden, maar niet genoeg om een AMK-zaak van te maken, want de rechter zal zeggen dat er te weinig bewijs is en we bezig zijn met verdachtmakingen.

    Geloof me als ik zeg dat de meeste hulpverleners het hart op de goede plaats hebben en vechten voor het welzijn van kinderen. Maar de wet (die in principe heel goed is!) beperkt de te nemen actie enorm. Ik vind het dus geen late reactie van Jeugdzorg, maar een vrij snelle. En ik hoop enorm dat Amika in een stabiel pleeggezin terechtkomt en dat haar ouders leren om zich als verantwoordelijke volwassenen te gedragen, want zij zijn degenen die Amika nodig heeft.

  5. Shaman Beantwoorden

    Jona, ik heb hier voor het eerst sinds mijn carriere hier als reaguurder op Moetenwenietwillen niets tegenin te brengen denk ik…
    Natuurlijk hebben hulpverleners het allerbeste voor met hun ‘klanten’ maar het is het systeem dat niet meewerkt en grove(!) fouten maakt.

  6. Jona Beantwoorden

    En dat ben ik dan weer met jou eens… dat het systeem regelmatig faalt en dat er helaas ook grove (inschattings)fouten worden gemaakt. Heel, heel triest…