Paarden dood door bliksem

BlikseminslagMens en paard hebben al zesduizend jaar een bijzondere band. Toegegeven, het is een beetje een parasitaire relatie. Het paard geeft en wij nemen. Maar dat is nu eenmaal de natuurlijke ordening der dingen. Wij gebruiken het paard als transportmiddel, krachtbron, sportattribuut, gewoon voor de leuk én, we durven het bijna niet te zeggen, als voedsel. Lekker hoor, paardenbiefstuk. Smaakvol, gezond en een stuk goedkoper dan rundvlees. Voor al die taken zijn wij het paard zeer dankbaar. Het mag zich van ons dan ook als enige een edel dier noemen. Geen kop en poten zoals elk willekeurig ander beest, maar een hoofd en benen. Daarnaast dichten wij paarden nog meer menselijke eigenschappen toe. Loyaal, sociaal en intelligent bijvoorbeeld. Je zou toch denken dat een slim dier dat al zo lang samen met ons optrekt daar ook daadwerkelijk iets van heeft opgestoken. Mooi niet dus. Drie paarden vonden zaterdagavond in een weiland tussen Oosterbeek en Arnhem de dood. Zij werden getroffen door de bliksem. Tragisch, maar het kan gebeuren natuurlijk. Een kwestie van statistiek. In Nederland slaat de bliksem jaarlijks drie keer per vierkante kilometer in. Resulterend in vijf dodelijke slachtoffers. Dat waren er vroeger veel meer. Maar door bliksemafleiders, het toenemende aantal auto’s die, voor de natuurkundigen onder u, als een kooi van Faraday werken en een groeiend inzicht in hoe een fatale bliksemaanslag te ontlopen is het sterftecijfer met wel vijfenzeventig procent afgenomen. Bliksem heeft de neiging in het dichtstbijzijnde hoogste punt in te slaan. In een kerktoren, een hoogspanningsmast en ja lieve paardjes in een eenzame boom in een weiland. Al eeuwenlang vertellen ouders dit aan hun kroost. En al eeuwenlang staan paarden erbij en luisteren ernaar. Maar ervan leren ho maar. Hoe stom kun je zijn om onder een boom te gaan schuilen tijdens zwaar onweer. Denk toch eens na. Dit leert ons maar weer dat een paard weliswaar een edel dier is, maar ook een beetje dom. Zo dom als een paard.



Join the Conversation