Backpacken, je moet het gewoon doen

In een wereld waar studenten op universiteiten, de plekken waar de toekomst van onze wereld wordt vormgegeven, ‘safe spaces’ eisen waar ze kunnen bijkomen van alle ellende (lees: de realiteit van alle dag waarin er nou eenmaal wel eens dingetjes gebeuren die je al dan niet minder leuk zult vinden. Maar hey: deal with it) zonder op wat voor manier dan ook gekwetst te worden, is behoefte aan jongens en meisjes met ruggengraat.

Jongens en meisjes met levenservaring, die wat gezien hebben van de wereld. Die weten wat het er in de wereld te koop is, dat je soms moet hosselen om de volgende avond een slaapplaats te hebben. Die hun grenzen durven te verleggen. Buiten de gebaande paden. Niet de hele wereld is zo lekker georganiseerd als Nederland. Het land van melk en honing bestaat niet, mensen. De enige manier om te ervaren hoe het er werkelijk aan toe gaat is om je rugzak om te gespen en naar buiten te gaan. Het is niet het doel dat telt, maar de reis er naar toe.

Een geweldige manier om daarmee te beginnen is natuurlijk met een rondreis door Amerika, het land van de onbegrensde mogelijkheden. Reis door de Trumpiaanse achterlanden en langs Clintoneske megasteden. Ontmoet de rednecks, de natives, de amish, de cowboys en de college kids. Boeiende mensen en in een geweldig landschap. Trek door Yellowstone Park, de bossen van Maine of ontwijk kogels in Chicago. Het kan allemaal. Maar doe het, en leef. Zeur niet en trek er op uit. De wereld is geen safe space.