Het grote avontuur van Sandro en Ziya

Op een morgen schrikt Sandrootje wakker van iets kouds in zijn bed. “Zou ik alweer in mijn bed geplast hebben?” vraagt Sandrootje zichzelf af. Al snel komt hij erachter dat het koude wat hij voelt gelukkig niet zijn plasje is maar een pistool. Sandro haalt opgelucht adem en draait zich nog eens om. Eenmaal wakker geworden kijkt hij nog eens naar het vuurwapen. Wat ziet hij nou? Er zit zelfs een silencer op! Vol adrenaline pingt hij gelijk met zijn beste vriend Ziya. “Ziya! Je raadt nooooit wat ik in mijn bed vond!” Ziya wist wel van het bedplassen van Sandro. Toch vond Ziya het te confronterend om dat te benoemen. Gekscherend besloot Ziya te zeggen: “Je moeder”. Beide jongetjes moesten heel hard lachen. “Natuurlijk niet mijn moeder”, zei Sandrootje. “Je weet dat die doorgaans bij mijn broer slaapt!” Toen besloot Sandro het toch maar te verklappelen. “Ik heb een echt pistool in mijn bedje gevonden!!” Ziya moest hard lachen. Hij vond dat wel een hele aparte benaming voor je piemelotje. Snel als Sandro is maakte hij Ziya duidelijk dat het om een echt pistool ging. Een pistool waar grote mensen elkaar mee kunnen doodvermoordschieten! Ziya was vol verbijstering. “Toeval bestaat niet Sandrootje, je raadt nooit wat ik tussen mijn knuffelberen vond!” Sandro was nooit zo goed in raden dus besloot maar gelijk te vragen wat Ziya tussen zijn knuffelbeertjes had gevonden. Ziya vertelde het en beide jochies begonnen te schaterlachen. Hoe geweldig is dit! Ziya jatte snel een fiets en ging op weg naar Sandro. Samen op zijn slaapkamertje  kwamen daar ineens hele andere plannen om met elkaar te doen dan ze doorgaans doen. Ziya en Sandrootje besloten de grote mensenstad in te gaan om daar gratis juwelen in te gaan slaan. “Net zo als Billy the Kid” schreeuwde Sandrootje in zijn enthousiasme. Op de driewieler van Sandro ging het duo naar de grote mensenstad. Eenmaal aangekomen in de stad zagen ze geheel toevallig een etalage met aaaaaaaaaaaaaaaaaalleemaaaal mooie blinkende steentjes. “Nou… Die willen we wel hebben hè Sandrootje”, zei Ziya. “Ja! Die zijn wel heul mooi! Die zijn wel duizendmiljoenhonderd euro waard!”, antwoordde Sandro. Ze pakten hun pistooltjes en renden naar binnen. “Dag meneer de blinkende steentjes verkoper! Wij willen als je mooie steentjes en kettingen gratis en zo niet dan gaan we je kapotdoodvermoordschieten.” Ineens werd de meneer van de winkel bang. Hij kreeg zweetdruppels en verstijfde helemaal! “Hey..meneer de blinkendesteentjes verkoper! Doe eens normaal en geef eens wat wij willen!” De verkoper bleef verstijfd staan als een mime-speler en wilde maar niks doen! Toen werd Ziya een beetje bozig. “Meneer de steentjesverkoper. Je gaat nu doen wat ik je vraag en anders ga ik je echt piefpafpoef schieten en dat moeten we niet willen!” De situatie bleef hetzelfde en Ziya besloot dat het genoeg was. Hij haalde de trekker tweemaal over en ineens deed de blinkende steentjesverkoper het niet meer. Ziya schrok er toch wel een beetje van. Het was niet echt de bedoeling dat om hem kapotdood te vermoorden. Gelijk en direct kwam de spijt van de daad naar boven. “Sandrootje” zei Ziya stellig “Dit is foute boel. We moeten onszelf linea direct aangeven bij de politie. Bel jij ondertussen de ambulance?”

 Ow. Nee. Wacht. Het liep toch iets anders. “Ziya, pak jouw fokking deel van de buit.  Jij gaat loesoe naar het zuiden en ik naar Georgië. Fuck this shit!” Sandro jatte snel een nieuwe fiets en vertrok richting Schiphol en 24 uur later stond hij in Georgië. Het was tijd om te gaan genieten van zijn snode plannetje tot plotsklaps zijn papa pingde. “Sandro! Je staat overal op de interwebs met naam en toenaam! Wat heb je gedaan man!” Sandro keek snel op zijn blackberry en zag inderdaad op elke site zijn eigen lelijke rotkop staan. Hij wist dat hij in de nesten zat. Sandro wilde zich aangeven bij de politie, maarja, in Georgië waren geen fietsen om mee te kunnen nemen. Hij besloot het dus maar op een lopen te zetten. Onderweg bedacht hij dat hij tegen de politiemeneren gewoon goudeerlijk zijn verhaal zou doen…..en zo geschiedde.