Bedrijfs-ongelukkigen roven Nederland leeg

Ondanks dat u Nederlanders de hand op de knip houdt -zoals we gisteren al meldden– schuilt er toch diep van binnen in uw gitzwarte, van zuur doordrenkte en met pek besmeurde hart een big spender. En aan die drang moet worden voldaan. Is het niet goedschiks, dan maar kwaadschiks. De maandelijkse belediging van de baas is voor velen niet genoeg om de dure hobby’s mee te voorzien, dus dan maar stelen. Het ontvreemden van spullen is een laffe daad, zeker als het geld of spullen van oude mensen betreft. Gelukkig hebben de meeste Nederlanders hier het lef ook niet voor. Maar de baas, die bloedhond die de werkdruk opvoert, die geen salarisverhoging geeft, elke week met nieuwe regels komt zodat het plezier uit het werk wordt geslagen, die vent, die kunnen we wel bestelen. Toch? Blijkbaar wel. Want u doet het massaal. Vandaag in de Telegraaf een artikel over dit fenomeen. Bedrijfskritische informatie wordt gelekt of, en dat lijkt ons veel slimmer, verkocht aan de concurrent. Want wat kan de werknemer dat nou schelen? Die merkt daar toch niets van? Hoe slim Vincent Vakkenvuller misschien in eerste instantie denkt te zijn, zo dom blijkt hij achteraf als zijn bedrijf uit de markt wordt geconcurreerd door het bedrijf waar hij de geheimen van zijn baas aan verkocht. Nee, als u wilt stelen van de baas doe dat dan in andere vormen. WC papier bijvoorbeeld, een beetje zachte reet kost nog al wat. Of bijvoorbeeld nietjes en paperclips. Ga dan gewoon lekker wiet kweken en verkopen, maar bedrijfsgeheimen? Dan mag u tot de enkels toe affikken.