Op de wereld zijn veel mensen. Heel veel. As we speak zo om en nabij de 7.000.000.000 en daar komen er meer bij dan dat er afvallen. Volgens de Club van Rome gaat tegen 2050 de werelbevolking krimpen, alhoewel er al zeventien landen zijn wereldwijd waar de bevolking krimpt. Daar zit Nederland ook bij. Door lage geboortecijfers laten de statistieken van december 2011 zien dat de bevolking met 0,008% gekrompen is. Niet heel onlogisch, wie wil er in deze tijden nog een mond erbij om te voeden? Kinderen kosten tenslotte hartstikke duur. Evengoed zijn zeven miljard mensen op deze planeet veel. Heel erg veel. En die willen allemaal wonen, allemaal ruimte, allemaal eten, allemaal kleren, noem maar op. En dat gaat ten koste van al het andere leven op de planeet. Als iets louter bedoeld is voor consumptie, levend of niet, dan mag het niet teveel ruimte in beslag nemen, moet het zo goedkoop mogelijk geproduceerd worden en vervagen alle normen, waarden en ethiek. Winst gaat voor alles. Dat, in combinatie met een zwaar beroerde economie waarin de consument angstvallig de hand op de knip houdt, moet alles zo mogelijk nóg goedkoper. Ondanks dat mensen zich steeds bewuster van wanpraktijken en ongezonde voeding worden, gaat de massaproductie ondertussen gewoon door. La surconsommation is een franse korte film die op zeer doeltreffende en shoquerende wijze de waanzin van massaproductie laat zien. Zonder blood en gore. Gewoon kijken. De waanzin ten top.
Nederlanders krijgen minder kinderen, zelfs de zwarte kousenkerk gezinnen houden het bij 4 ipv minstens een stuk of 12.
De “nieuwe” Nederlanders daarentegen vermenigvuldigen zich naar goed gebruik van hun “bij”geloof” als knaagdieren. De elfde plaag dus.
Hear hear.