Jongens jongens, wat een toestand allemaal he. Arme Julian en arme Ruben. Geen enkele ouder zou dit leed moeten doorstaan. Ook Patricia en Harm Veldhoen uit Reek niet. Doodgestoken en zwaar verwond door vaders met een kort lontje. De dochter van 10 mag nu voortleven met een vader als moordenaar en een dode moeder. Of de één-jarige Dylan uit Veldhoven, die opgehangen zou zijn door zijn vader, die ook daarna de hand aan zichzelf sloeg? En zo kunnen we nog wel even doorgaan. Het énige verschil tussen deze schrijnende zaken en die van Julian en Ruben is dat de vermissing van deze broertjes buitenproportioneel is opgeblazen door de (sociale) media. Ga vooral ook niet zeggen dat je een andere mening toebedeeld bent, je wordt verbannen naar de krochten van het internet, er wordt je minimaal hetzelfde toegewenst als de slachtoffers en liefst sterf je nog even een keer of drie ook. Kaarsjes dienen tot in den treure gedeeld te worden en je dient mee te huilen met de moeder die haar zoons kwijt is. Allemaal in de orde van de normen en waarden. Maar waar waren al die moralfags toen Dylan, Harm, het zoontje van vijf en de hond uit Scheveningen, het dochtertje van zes vermoord in Spanje, de tienerkinderen uit Zwijndrecht, het zoontje van zes én het dochtertje van twee uit Middelburg, de zoontjes van zes en acht uit Almere, plus de rest van deze veel te lange lijst van slachtoffers? Kotsenswaardig hoe de collectieve verontwaardiging van dit hypocriete zooitje zich uitstrekt over het internet. Maar dan wel selectief dus. Je moet je doodschamen voor zoveel onfatsoen. Waar zijn die kaarsjes en de die emotionele incontinentie voor de opa en oma die samen met hun kleindochter van twee zijn doodgereden? Iemand is in één klap zijn ouders en kind kwijt. Nou? Waar blijft iedereen? Wáár is die stille tocht? “Als je al dat leed in het nieuws zou zien, dan kan je wel de hele dag aan de gang blijven.” Dat lees je dan. Durf je dat ook recht in het gezicht van de ouders van dat meisje van twee plus ouders te zeggen? Ja sorry hoor, best lullig, maar hee, dan hadden jullie de boel ook even flink in de schijnwerpers op de sociale media moeten zetten, of op zijn minst twee weken ergens onder een viaduct moeten gaan liggen wegrotten. Flikker toch op met je selectieve sociale medeleven.
Psies!! Niet dat ik het niet erg vind dat dit soort dingen gebeuren hoor.
Wat is er mis met medeleven?Dat de een meer of minder aandacht krijgt in de media betekent niet dat het ene meer of minder erg is dan het andere.
Geweldig stuk waar ik me werkelijk helemaal in kan vinden. Toevallig vandaag nog een woordenwisseling over gehad met de vrouw des huizes. Ik verdom het om online ergens op te klikken of een register te tekenen. Het is luie meelevendheid. Als er ook maar een fractie meer moeite gedaan zou moeten worden, zie je het gros van die lui niet meer terug.
Mag ik dan even tegen de stroom in zwemmen? Waarom bepaalt iemand waar ik wel of niet mijn medeleven voor moet betuigen en waar ik me wel of niet druk om mag maken. Dat is namelijk omgekeerd de moraal opdringen. JUIST op mwnw had ik gedacht dat men wel zou weten hoe het werkt, het zieligste best verkopende nieuwsitem dat uitgekauwd kan worden, dat wordt dan ook gedaan want: centen.
Nieuws en leed zijn geld waard, heb ik me ook schuldig aan gemaakt met een weblog, net als een ieder ander. En wat de media brengt, bereikt het volk dat daar dus meer weet van heeft dan de andere aangekaarte zaken. Bijvoorbeeld, heeft mwnw aandacht besteed aan die zaken die opgesomd worden? Talking hypocritical here.
Los van het feit dat ik het eens ben qua opblazen in de media in mijn intrinsieke haat tegen de retweet uit respect fatsoensridders, vind ik dit schrijven ergens ook een stukje hypocriet.
Gelukkig ken ik ook de schrijfster een beetje, en weet dat ze(een ze? ja, er zijn vrouwen met ballen) net als ik, graag ergens tegenaanschopt en derhalve een standpunt inneemt en niet meer wijzigt, en dat waardeer ik. 🙂 <3<3<3
beetje raar bericht, de reden dat het zo is opgeblazen op het internet is omdat ze nog niet gevonden waren en hier alles aan gedaan moest worden!
heel erg van die andere mensen maar ik vind dat het top is geweest dat er zoveel aandacht voor was ind e media, moet je voorstellen dat ze wel op tijd gevonden waren!
volgens mij is er iets mis met jou en niet met de mensen die dit gedeeld hebben.
Waar ik me het meest aan stoor is dat niemand het echt heeft over de vader. Die dader maar ook slachtoffer is van ons dagelijks falende rechtssysteem en misschien een wrede vrouw. Hoe lang heeft de moeder hem getergd? Hem de kinderen willen ontzeggen? Heeft zij hem tot het uiterste gedreven? Niets rechtvaardigt deze daad van wanhoop. De bewuste nacht moet een hel nacht voor de vader geweest zijn die ongetwijfeld zielsveel van de jongens hield. Moeders zijn niet altijd lieverdjes waar het hun kroost betreft. Ze maken vele vaders kapot. Niets hoor je hierover…alleen maar massaal meeleven met moeder Iris. Hoe groot is haar eigen aandeel in deze verschrikkelijke uitslag? Jeroen Denis heeft zijn ex tot op het bot willen pijnigen dat is duidelijk en heeft nu zelf ‘spreekwoordelijk’ de kinderen voor altijd bij zich. Jeroen heeft ook ouders, wellicht broers en een zus. Bij dit drama zijn vele levens kapot gegaan. Niet alleen aan de kant van moeder Iris..
Prima stuk van Kara. Ik heb vandeweek een tweet geplaatst over die opa, oma & kleinkind. Bizar ook. Toch een nuance in dit stuk aanbrengen. Er is wel degelijk een groot verschil tussen de #vermistebroertjes en de genoemde zaken. Bij de broertjes ging het om een ontvoerings/vermissingszaak, de andere om ‘pats/boem feiten’. Een triest ongeluk is een kolommetje in de krant (= feit) waard, hier was de hoop -hoe klein ook- van het levend vinden van de kids aanwezig. Of iig het vinden ervan.
Vergelijkbaar met de ontvoering/moord van GJ Heijn destijds. Daar zat ook iedereen aan de buis gekluisterd. En daar hadden we geen SocMed. Maar telefoons met draaischijven, 3 NOS kanalen etc. Dus terecht dat Kara de selectieve verontwaardiging aanhaalt. Maar een kleine nuance is op zijn plaats. Soort ‘Manhunt’ idee. En dat houdt ons wat makkelijker in de greep dan een (gezins)moord, dodelijk ongeluk etc etc.
@Culpa: Je hebt helemaal gelijk. Helaas is uiting van empathie jegens de vader ook not done op het internet. Triest maar waar.
Uhm…@Robin Stuivenberg…je veerhaaltje 1x doen is wel genoeg hoor…….
Ben het er helemaal mee eens. Ok een ongeluk of een vermissing zit verschil in, maar we horen ook niemand voor; Jarvenio van 2 en zijn zusje Juvelli van vier die sinds 1 mei worden vermist of de broertjes Muchari en Shaudin van 5 en 7 die al sinds 4 augustus vorig jaar worden vermist. En zo zijn er meer kinderen die vermist worden, waar je verder niks over hoort en overigens wel gewoon bij amber alert vermeld staan.
Prima stukkie. Mee eens. Maar ja, zoals ook altijd wordt ook dit via alle verschillende weblogs ook wéér uitgekauwd. Er verandert niets. De collectieve morele verontwaardiging gaat hier niet door weg. Het lijkt een Nederlands dingetje te zijn. Meegaan met de meute, een moraal opdringen en wee de gebeente als je hier niet in mee gaat. #Next
Mag ik dan even tegen de stroom in zwemmen? Waarom bepaalt iemand waar ik wel of niet mijn medeleven voor moet betuigen en waar ik me wel of niet druk om mag maken. Dat is namelijk omgekeerd de moraal opdringen. JUIST op mwnw had ik gedacht dat men wel zou weten hoe het werkt, het zieligste best verkopende nieuwsitem dat uitgekauwd kan worden, dat wordt dan ook gedaan want: centen.
Nieuws en leed zijn geld waard, heb ik me ook schuldig aan gemaakt met een weblog, net als een ieder ander. En wat de media brengt, bereikt het volk dat daar dus meer weet van heeft dan de andere aangekaarte zaken. Bijvoorbeeld, heeft mwnw aandacht besteed aan die zaken die opgesomd worden? Talking hypocritical here.
Los van het feit dat ik het eens ben qua opblazen in de media in mijn intrinsieke haat tegen de retweet uit respect fatsoensridders, vind ik dit schrijven ergens ook een stukje hypocriet.
Gelukkig ken ik ook de schrijfster een beetje, en weet dat ze(een ze? ja, er zijn vrouwen met ballen) net als ik, graag ergens tegenaanschopt en derhalve een standpunt inneemt en niet meer wijzigt, en dat waardeer ik. 🙂 <3<3<3
Read more: http://moetenwenietwillen.nl/blog/2013/05/20/de-hypocrisie-des-interwebs-28780#ixzz2TpzKxQ8Q.
Vreselijk wat er gebeurt, ellende die je niet kan voorstellen en medeleven is een vrij normale emotie. Waar we geen aandacht aanbesteden zijn de onnavolgbare uitspraken van onze gefrustreerde vrouwelijke lesbische parttime rechters, de witte raven. Bewust mannen tot waanzin drijven. Ik lees nergens in de mainstream media over deze gestoorde(vrouwelijke) groep.
Serieus? Wow… dit stuk zegt alles over de schrijver en geen zak over een ander of social media.
Culpa vraagt aandacht voorde ellende voor de vader. Vader zal het vast moeilijk gehad hebben, maar voor iemand die zo zorgvuldig en berekenend de moord op zijn kinderen beraamd met bewust zoveel mogelijk bijkomend leed voor de moeder kan ik weinig begrip hebben. Het was een onvolwassen egocentrische narcist.
Uit de berichten in de media krijg ik de indruk dat het hier ging om een paar onaangename mensen die nooit hadden moeten trouwen en nooit kinderen hadden moeten krijgen. Ze waren constant bezig om via de rechter elkaar het leven zuur te maken en het welzijn van de kinderen schijnt weinig van belang te zijn geweest. Tien instanties hielden zich bezig met het gezin, dat zegt toch wel iets. Wat heeft dat de gemeenschap gekost, wat heeft dat de kinderen en de familie veel narigheid bezorgd, maar blijkbaar was dat niet hun probleem.
Het nare leven van de kinderen heeft een afschuwelijk einde gekregen. Waren het lieve kindertjes? vast wel, alle jonge kinderen zijn aandoenlijk en kwetsbaar, maar hun ouders zijn vast en zeker ook lieve kindertjes geweest en kijk eens wat er van ze geworden is. Kinderen die in dit soort situaties opgroeien gaan later zelf nog al eens de fout in, dus wie weet wat er van die lieve jongetjes zou zijn geworden als ze waren blijven leven. Nu is er alleen de moeder nog maar met de puinhopen van haar verknoeide leven.
Moeten we hier zoveel aandacht aan besteden? Ja, er zijn vast en zeker nog veel meer ouders die op dezelfde manier bezig zijn hun leven en dat van hun kinderen te verpesten. Misschien brengt dit gebeuren sommigen tot bezinning.