Universiteiten mogen van het Franse parlement voortaan ook hoorcolleges in het Engels geven. Een ware revolutie voor dit nogal in zichzelf gekeerde nationalistische landje. Waar de helft van alle radioliedjes Franstalig moet zijn en nasynchronisatie de norm is. De Britten vormen al sinds mensenheugenis de aartsvijand. Beide landen vochten vaak lange en verbeten oorlogen uit. Die soms wel honderd jaar duurden. Alleen al het horen van een enkel Engels woord doet menig Fransoos gruwen. De Fransman is trots op zijn taal. Waar bij ons de verengelsing vaak absurde proporties heeft aangenomen, viert het taalpurisme in Frankrijk hoogtij. En daar is best iets voor te zeggen. Al die Nederlandse winkelstraten met het verderfelijke SALES op de ruiten. Of woorden als input, update en reality tv. Dat kan ook anders. Dat de Fransen nu door de knieën gaan heeft alles met de financiële crisis te maken. Er moet geld in het laatje komen. Keiharde buitenlandse valuta als het even kan. Van principes alleen kun je niet vreten. Buitenlandse studenten mijden Frankrijk als de pest. Wie spreekt er nog Frans vandaag de dag. Dat is geen understatement. Op de lange termijn verliest Frankrijk de aansluiting met de rest van de wereld. Als dat al niet het geval is. Of het toestaan van het Engels voor welgeteld 1% van de vakken het tij zal keren valt te betwijfelen. De wetswijziging die dit mogelijk maakt heeft al veel stof doen opwaaien. Fransen houden nu eenmaal vooral van zichzelf en van de Franse taal. In die volgorde. En voor 100%. Wiens Frans bloed in de aders vloeit, van vreemde smetten vrij. Wie ooit een Fransman Engels heeft horen spreken en een Nederlander Frans weet dat deze maatregel volkomen zinloos is. De signalen zijn overduidelijk. Het Frans is wereldtaal af. Wet of geen wet. Wij zijn alvast een cursus Mandarijn aan het volgen. Nǐ hǎo
