Het wordt weer eens tijd voor een oorlog. Niet zo’n lullig conflictje, suffe politionele actie of eindeloze guerrillastrijd ergens in Verweggistan. Dat zet geen zoden aan de dijk. Maar een mooie grote ouderwetse wereldoorlog. Tussen goed en kwaad. Met conventionele wapens. En soldaten natuurlijk. Er zal toch iemand moeten sterven voor volk en vaderland. Maar zonder massavernietigingswapens. En van de supermoderne drones. Dat is onsportief. Zo kan iedereen winnen. Het zal ons goed doen. In een klap uit de crisis. Weg overbevolking. Weg consumptiemaatschappij. Weg werkeloosheid. Weg woekerpolissen. Gevraagd naar de beste tijd van hun leven geven de meeste mannen steeds hetzelfde antwoord. Militaire dienst. Laten we daar dan ook van profiteren. Naar het front met die gasten. Sterven in het harnas is het mooiste wat er is. Kunnen hun vrouwen mooi de openvallende arbeidsplaatsen opvullen. Geen betere emancipatieprikkel dan een oorlog. Dankzij de Tweede Wereldoorlog werken er nu nog steeds meer Engelse en Amerikaanse vrouwen dan Nederlandse. Knoop dat in je oren, Jet Bussemaker. Een oorlog doet ook wonderen voor de tanende Europese samenwerkingsgedachte. Al dat Angelsaksische gedreig met het uit de EU stappen komt ons de neusgaten uit. Tijd om kleur te bekennen. You’re either with us, or against us. We beginnen met het veiligstellen van onze olievoorraden in het Midden-Oosten. We hebben inmiddels voldoende ervaring opgedaan om dat betrekkelijk snel en met veel bloedvergieten te doen. We spelen de sjiieten en soennieten tegen elkaar uit. Daar is weinig voor nodig. Beetje olie op het vuur. We maken er een soort van moderne kruistocht van. Past goed in onze Joods-Christelijke traditie. Daarna is Azië aan de beurt. Die Aziatische tijgers zijn toch geen partij voor onze superieure westerse techniek. Liever het origineel dan van die nagemaakte shit. Alleen de Chinezen. Daar hebben we toch een beetje schrik van. Het zijn er ook zo veel. Dus zijn een paar kleine strategische atoombommetjes misschien toch niet zo’n heel gek idee. In liefde en oorlog is alles geoorloofd. Maar dat laten we aan de Amerikanen over. Die hebben nog een rekening met China te vereffenen. Het is nooit leuk om aan alle kanten door van die kleine gele mannetjes ingehaald te worden. Mogen de Amerikanen zich daarna gewoon weer Leader of the Free World noemen. Zij blij. Wij blij. En de Russen dan vraagt u zich af. Ach, de Russen. Dat beetje gas mag Poetin houden. Hij mag de baas spelen over een paar van die armoedige vazalstaten. En af en toe een gevluchte dissident vergiftigen of een homo in elkaar slaan. De Russische beer is sinds de val van de Muur getemd. Ook Afrika moet eraan geloven. Afrikanen zijn echter wel wat gewend. Corruptie, genocide, hongerdood en burgeroorlogen. Niks nieuws onder de zon. En al die kostbare bodemschatten. Allemaal weer van ons. Net als vroeger, in die goede oude VOC-tijd. Wat zal die Balkenende trots op ons zijn. Tot slot rippen we Antarctica nog even leeg. Wie doet ons wat? De Gouden Eeuw herleeft. Alleen nog een even goede aanleiding zoeken, maar ook daar zien wij geen belemmeringen. Het is gewoon een kwestie van durven.
