Morgen is de grote dag. Voor voormalig zwembadpedofiel Benno L. althans. Na vier jaar achter de tralies gaat Benno vanaf morgen in de herkansing. Daartoe zijn er tien gebieden in Brabant benoemd waar Benno zich niet mag begeven. Zijn misbruikte slachtoffertjes wonen in deze contreien. Een elektronische enkelband moet ervoor zorgen dat Benno L. zich aan de spelregels houdt. Benno L. kreeg zes jaar gevangenisstraf aan zijn zwembroek. Omdat er geen kinderen in Benno’s gevangenis vertoefden, kon hij zich moeiteloos goed gedragen. Waardoor Benno zijn gedwongen logeerpartij tot vier jaar wist te beperken.
Beloning
Vier jaar ‘zitten’ voor het misbruiken van 64 kinderen, met veelal een geestelijke beperking, komt op mij niet over als een zware straf. Per misbruikt kind drie weken boeten, klinkt eerder als een beloning dan als een straf. Denk ik voor de gelegenheid even hardop.
Stelling
Graag leg ik de drie trouwe lezers van mijn TONderdag-columns de volgende stelling voor: Benno L. heeft zijn straf uitgezeten, dus heeft hij recht op een blanco herstart.
Klaas Vaak
Als columnist ontkom ik er niet aan om een voorzetje te geven. Om te beginnen: de excuses die Benno L. heeft gemaakt, zijn wat mij betreft net zo weinig waard als die van Joran van der Sloot. De enige die ons legaal zand in de ogen mag strooien, is Klaas Vaak. Alle anderen die een poging wagen, zijn automatisch verdacht.
Aspergesteker
Dat Benno’s verzekeringsmaatschappij opdraait voor de financiële compensatie vind ik jammer. Ik had liever gezien dat Benno die negen ton schadevergoeding terug zou moeten verdienen. Als aspergesteker bijvoorbeeld. Tegen een uurtarief van 1 euro. Toch neemt dit alles niet weg dat Benno L. zijn leven moet kunnen vervolgen. Zo werkt dat nu eenmaal in een geciviliseerd land. Het is dus terecht dat de advocaat van Benno L. woonruimte eist voor zijn cliënt.
Slotvraag
Mijn slotvraag is dan ook briljant van eenvoud: welke oliemaatschappij stelt een afgelegen, roestig booreiland beschikbaar?
Ton
Meer Ton? Typisch!
De rechter kan gelasten dat degene aan wie een strafbaar feit wegens de gebrekkige ontwikkeling of ziekelijke stoornis van zijn geestvermogens niet kan worden toegerekend, in een psychiatrisch ziekenhuis zal worden geplaatst voor een termijn van een jaar, doch alleen indien hij gevaarlijk is voor zichzelf, voor anderen, of voor de algemene veiligheid van personen of goederen.
Tjah, dergelijke kwesties blijven lastig, ze leveren tijdens werkcolleges (ik studeer Rechtsgeleerdheid) altijd interessante discussies op. Wel staat buiten kijf dat vier jaar erg kort is.