Wij hebben in Nederland de Wet maatschappelijke ondersteuning die voorschrijft dat als u hulpbehoevend wordt u het allemaal lekker zelf mag uitzoeken. Zolang het de overheid maar geen cent kost. Eigen kracht heet dat eufemistisch. Mooie woorden, maar vooral erg goedkoop. Van een verzorgingsstaat naar niets in nog geen tien jaar tijd. Dat moet toch wel een record zijn. In China doen ze dat heel anders. Daar voeren ze gewoon een wet in die ouders de mogelijkheid geeft hun kinderen voor de rechter te slepen als ze zich verwaarloosd voelen. Moet een jongere straks verplicht drie keer per week naar zijn geboortedorp aan de andere kant van China toe om de billen van zijn ouders te vegen. Kijk, dat is pas pragmatisch en kostenbesparend. Voor de overheid dan. Steeds meer Chinese plattelandsouderen komen alleen thuis te zitten zonder enige verzorging. Iedereen die nog een beetje kan werken trekt immers naar de grote stad. Een kleine tweehonderd miljoen zestigplussers telt het land inmiddels. En dat worden er nog veel meer, vierhonderd miljoen in 2050 om precies te zijn. Boze tongen beweren dat deze wet is ingevoerd omdat de Chinese regering geenszins van plan is voor al die improductieve oudjes te gaan betalen. Anoniem natuurlijk want anders haal je zelf de zestig niet eens. Sommige egocentrische jongeren sputteren nog een beetje tegen. Zij beweren dat de staat niets met dit soort privézaken te maken heeft. De 27-jarige Wang Quan dacht zelfs dat het een grap was. Liefde is volgens haar niet wettelijk te regelen. Think again Wang. Dit heeft niets, maar dan ook niets met liefde te maken. Het is meer een zakelijke overeenkomst. De Chinese heilstaat is onbetaalbaar geworden. Geld, daar draait het om. Ook in China. Nu de Chinese economie wat stroever begint te draaien zoeken ze ook daar naar duurzame oplossingen voor de ouderenzorg. En omdat de woorden vrijwillig en onbetaald in het Chinees niet bestaan moet het dus maar via een wet. Beetje ouderwets eigenlijk. In Nederland zijn wij al veel verder in ons denken. Wij doen gewoon helemaal niets meer en laten de zorg over aan de burger zelf. Ouderen die geen kinderen hebben of waarvan de kinderen geen zin hebben om de zorgtaken te vervullen hebben gewoon pech gehad. Die sterven vanzelf uit. Ons bin zûnig. Wat zullen andere landen jaloers op ons zijn. Wat hebben wij het hier toch voortreffelijk geregeld voor onze oudere medemens. Nederland is weer het gidsland van weleer.
