Hommeles bij politie 020: commissaris Leen Schaap laat het breed hangen

Oh jee. Bij de lokale hermandad in Amsterdam is het hommeles. De reden? Dit interview van afgelopen zaterdag in het Parool in het kader van de rubriek ‘de huishoudpot’. Daar gaf commissaris Leen Schaap samen met zijn trophywife midlifecrisischick vriendin Merel Ludwig een interview over hoe ontzettend veel bakken met geld ze wel niet binnenharken. Echt, het kan niet op daar in huize Schaapjes op het droge. Het klotst daar over de plinten heen. Van gekkigheid weten ze bijna niet meer wat ze er mee moeten doen. Vakantietje naar Gambia, vakantietje naar Amerika en er moeten toch wat stedentrips gedaan worden, naar Praag bijvoorbeeld. Maar gelukkig zijn ze ook heel tevreden in Amsterdam. Kerstcircus in Carré? Eerste rang met de complete familie. Tweede rang zou nog kunnen, maar lager echt niet. Als ze tussen de paupers zitten denken mensen nog dat er beknibbeld wordt bij de Schaap en Ludwig. Theaters, exposities, ze gaan overal heen. Daarop zit geen belemmering. Ja, als je bij de politie werkt is er kennelijk geld zat. Iedere maand krijgen Merel en Leen hun geld niet op hun rekening gestort maar wordt het onder politiebegeleiding naar hun geldpakhuis gebracht, schijnt. Maar gelukkig doet Leen de boodschappen, want van wat goedkoop is heeft Merel echt geen kaas gegeten. Die heeft het financiële inzicht van een Griekse politicus. Maar gelukkig hoeven ze zich over geld echt geen zorgen te maken. Zo gaat dat, bij de politie. Het kan daar niet op.

Maar is dat wel zo? Nou, voor de gemiddelde agent geldt dat dus heel wat minder. Henk Hagen, belangenbehartiger bij de Nederlandse Politiebond, noemt het interview verbijsterend, beschamend en tenenkrommend. En daar heeft hij natuurlijk wel een punt. En dan is daar het geniale betoog van hondengeleider Michaellaat ik eerlijk zijn: jullie stukje in het Parool was in mijn ogen nogal opschepperig. Niet alleen in mijn ogen trouwens. Ook in de ogen van de collega’s die ik tot nu toe gesproken heb over jullie interview. Als ik die meningen zou moeten samenvatten dan is ‘opschepperig’ een beetje eufemistisch uitgedrukt trouwens. Waarom zou je in tijden waarin de voedselbanken zo’n beetje de enige banken zijn die nog groeien en de werkloosheid met 700 mensen per dag groeit, contact zoeken met een landelijk gelezen dagblad om dit op deze wijze te vertellen? Dat hebben jullie zelf gedaan toch? Contact zoeken? Of kwam de wat wanhopige journaliste op een andere manier bij jullie terecht? Maakt ook niet uit verder. Dit op deze wijze vertellen, nu? Ik snap dat niet. Echt niet. Ik verdien -een beetje afhankelijk van de website die je via google bereikt- net iets meer dan modaal. Als ik tenminste mijn onregelmatigheidstoeslag tot mijn netto salaris reken. Hetzelfde als jou, Merel. Wat in eerste instantie gek lijkt omdat jij twee rangen hoger bent dan ik. Wat in tweede instantie trouwens ook een beetje gek lijkt omdat ik dagelijks een van de zwaarste geweldsmiddelen van de politie hanteer in vaak extreme omstandigheden waarbij de ‘cliënt’ al meermaals heeft getracht mijn leven vroegtijdig te beëindigen, terwijl jij het grootste deel van de dag binnen zit.’

En daar wringt hem de schoen natuurlijk. Prachtig voor Leen en Merel dat ze zo financieel onafhankelijk zijn hoor. Heel mooi. Dat gunnen we iedereen wel. Maar in tijden waarin de politie aan alle kanten kapot bezuinigd wordt en er geen mankracht meer is om überhaupt wat met aangiftes te doen, doet dit het imago van de politie niet echt goed. En voor je gezag als politiechef is het al helemaal niet goed. Kijk, wij van MWNW mogen graag kankeren op de politie als ze, gestuurd door allerlei politieke grillen, in de fout gaan. Daar zijn we voor. Maar. De jongens en meisjes van de politie zijn wel onze first line of defense tegen allerlei soorten tuig, geteisem en ander soort schorriemorrie dat de straten onveilig maakt. En geloof ons: van de beloning die ze daarvoor krijgen kan de gemiddelde agent echt niet drie keer per jaar op vakantie. Om met Michael te spreken: Ik ben zo bang Merel en Leen, dat als onze vertegenwoordigers straks voor de CAO onderhandelingen naar de minister gaan, de minister een keer heel toevallig het Parool van zaterdag 4 januari 2014 heeft gelezen en dat hij dan denkt: Och, zolang ze met een kast vol met veel te dure schoenen naar Gambia op vakantie gaan zal het allemaal wel meevallen met die ambtenaren van mij.



Vrijheid van Meningsuiting. Gebruik 'm goed.