Kent u die mop van die vier Rotterdamse scholieren die van de schoolleiding als beloning voor hun harde werken en extreem goede resultaten een zesweekse zeilreis door het Caribisch gebied kregen aangeboden? Ze gingen niet. De leerplichtambtenaar gooide roet in het eten. Ondanks dat de scholieren aan boord van het historische schip Wylde Swan dagelijks lessen zouden volgen, voldoet de reis niet aan de eisen uit de Leerplichtwet. Een vrijstelling was niet aan de orde omdat een dergelijk tripje in de ogen van de ambtenaar geen gewichtige omstandigheid is.
Directeur Eric van ’t Zelfde van scholengemeenschap Hugo de Groot is flabbergasted en heeft voorlopig even niks te melden. Behalve dan dat de Leerplichtwet is bedoeld om kinderarbeid te stoppen en niet om vernieuwende manieren van onderwijs tegen te gaan. Ook de ouders zijn sprakeloos. De leerlingen werkten al maanden vooruit en verheugden zich enorm op het avontuur. De wethouder van onderwijs, Hugo de Jonge, had al eerder laten weten dat hij een reis van achtduizend euro per persoon als beloning ‘wat ver’ vond gaan.
Wat ver, echt? Persoonlijk vinden wij het buiten alle proporties. De tweeëndertigduizend euro die het reisje kost kan ook anders en beter besteed worden. Aan het verhogen van de kwaliteit van het onderwijs bijvoorbeeld of een knalfeest voor alle leerlingen. Belonen van goed gedrag is prima, maar het moet wel in verhouding staan tot de geleverde prestatie. Een school is per slot van rekening geen bank met een riante bonusregeling. Tot onze grote verbazing zagen wij dat er ook een havo-leerlinge mee uit varen mocht. Noem ons snobistisch, maar het lijkt ons dat een excellente havist ook prima het atheneum had kunnen doen. Onderpresteren is tot daar aan toe. Maar om dit nu te belonen met een rondreis van acht mille. En wat is er mis met een bosje bloemen en een boekenbon?
